Stranden, natuur en Nuraghe op Sardinië met kinderen

De Spiaggia Rosa op Budelli mag je niet op

Dit strandje met roze zand in de archipel van La Maddalena is sinds 1994 volledig afgesloten: er mag niemand op lopen, er wordt bewaakt en er wordt beboet. Boten varen er op afstand langs en je kijkt vanaf het water. De kleur komt van het gruis van een eencellig diertje dat in de zeegrasvelden leeft, en juist doordat bezoekers jarenlang zand meenamen dreigde die te verdwijnen. Dit artikel behandelt de stranden en de uitjes met kinderen, met prijzen, leeftijden en vaartijden. Italië betaalt met de euro.

Zand, schelpen en kiezels meenemen is bij wet verboden

Op heel Sardinië is het meenemen van strandmateriaal strafbaar; op de luchthavens van Cagliari, Olbia en Alghero wordt in de koffers gekeken en de boetes beginnen rond de 500 euro en lopen op tot enkele duizenden. Dat geldt ook voor een flesje zand van een kind. Leg dat vooraf uit, want het is een klassiek souvenir dat hier duur uitpakt. Op stranden met grove kwartskorrels, zoals Is Arutas op het schiereiland Sinis, gelden extra regels: daar zijn handdoeken verboden en gebruik je een matje, zodat er geen korrels meeliften. In de zomer geldt op Is Arutas bovendien een dagelijks bezoekersmaximum.

Het Poetto bij Cagliari is acht kilometer lang

Dit stadsstrand aan de zuidkust heeft fijn zand en water dat tientallen meters ver ondiep blijft, wat het met kleine kinderen tot het makkelijkste strand van het eiland maakt. Er rijdt een gewone stadsbus naartoe vanaf het centrum, voor rond de 1,30 euro. Toegang is gratis; een ligbed met parasol kost 15 tot 25 euro per dag en er zijn kleedhokjes, strandtenten en in het seizoen strandwacht. Het water haalt in augustus 25 tot 27 graden. Achter het strand ligt het Parco di Molentargius-Saline, een oude zoutpan waar het hele jaar flamingo's staan; het park is gratis en er lopen vlakke fietspaden.

Op de Giara di Gesturi lopen wilde paarden

Op dit basaltplateau van ongeveer 45 vierkante kilometer in het midden van het eiland leeft een kleine paardensoort die alleen hier voorkomt; er lopen er volgens de parkbeheerder rond de zeshonderd. Ze zijn klein, met ongeveer 1,20 meter schofthoogte, en ze zijn niet tam. Het plateau is vrij toegankelijk en gratis; een begeleide wandeling kost 10 tot 20 euro per persoon en duurt twee uur. Ga in de vroege ochtend of tegen de avond, want dan komen de kudden naar de regenplassen drinken. Midden op de dag staan ze tussen de kurkeiken en zie je ze niet. Vanaf Barumini is het twintig minuten rijden.

Tavolara is een kalksteenblok van 565 meter met een eigen koninkje

Dit eiland voor de kust bij Olbia rijst recht uit zee op. Eén familie houdt vol dat de rots in 1836 door koning Karel Albert aan hun voorvader is geschonken, en noemt het sindsdien het kleinste koninkrijk ter wereld; op het kerkhofje liggen de graven met een kroontje erop. Een boottocht erheen kost 25 tot 45 euro per persoon en duurt een halve dag, met een zwemstop. Er wonen een handvol mensen en er staan twee restaurants. Voor kinderen zijn de overtocht en het verhaal het aardigst; op het eiland zelf is weinig te doen behalve zwemmen bij het strandje, want het grootste deel is militair gebied.

Snorkelen kan het best waar zand overgaat in rots

Het water is hier vrijwel overal helder tot een meter of tien. Aan de randen van baaien als Cala Brandinchi bij San Teodoro en in het zeereservaat van Capo Carbonara bij Villasimius zie je zeebrasem, lipvissen en soms een octopus, vlak onder de kust. Een snorkelset huren kost 10 tot 15 euro per dag en een begeleide tocht voor gezinnen 30 tot 50 euro per persoon. Let op de zee-egels tussen de rotsen: waterschoenen zijn geen luxe. Aan de westkust staat in de zomer vaak een stevige mistral uit het noordwesten en dan is snorkelen er onmogelijk; de oostkust bij de Golfo di Orosei ligt dan in de luwte.

De nuraghen zijn met kinderen alleen leuk met een gids

Over het eiland staan ongeveer zevenduizend torens van gestapelde steen uit de periode tussen 1800 en 1100 voor Christus. Zonder uitleg is het een hoop stenen; met een gids die vertelt hoe erin werd gewoond en gekookt, wordt het een verhaal. Bij Su Nuraxi in Barumini, dat volgens Unesco sinds 1997 op de werelderfgoedlijst staat, is een rondleiding verplicht en die zit in de prijs van rond de 15 euro; ze vertrekken elk half uur. Nuraghe Losa bij Abbasanta en Nuraghe Santu Antine bij Torralba zijn goedkoper en rustiger. Reken op anderhalf uur. Er is nauwelijks schaduw, dus ga voor 11.00 uur of na 16.00 uur en neem water mee.

Het Trenino Verde rijdt door het binnenland waar geen weg loopt

Op oude smalspoorlijnen rijdt in het zomerseizoen een toeristentrein, onder meer van Mandas naar Arbatax dwars door het bergland. Die rit duurt ongeveer vijf uur enkele reis en gaat door dalen waar geen doorgaande weg ligt; D.H. Lawrence maakte hem in 1921 en schreef er een boek over. Een kaartje kost 15 tot 40 euro afhankelijk van het traject en kinderen betalen minder; de dienst rijdt niet dagelijks, dus kijk de dienstregeling vooruit na. Kortere ritten van anderhalf tot twee uur werken met kinderen beter dan de hele lijn. Let op: de rijtuigen zijn oud en hebben geen koeling.

Praktisch

Vanuit Nederland vlieg je in ongeveer tweeënhalf uur op Cagliari, Olbia of Alghero. Een huurauto is met kinderen vrijwel onmisbaar: het eiland is 270 kilometer lang en tussen de stranden rijdt nauwelijks openbaar vervoer; reken op 35 tot 70 euro per dag. Waterparken liggen vooral in het noorden bij Baia Sardinia, met dagkaarten van 22 tot 32 euro. Mei, juni, september en oktober geven 22 tot 28 graden, met zee die vanaf eind juni aangenaam is. In juli en augustus is het 30 tot 36 graden, verdubbelen de prijzen en zijn de veerboten vol. Van november tot maart sluit een groot deel van de kustplaatsen volledig, terwijl Cagliari gewoon doordraait; in Tuili bij Barumini ligt dan nog het park met maquettes van Sardische gebouwen, voor rond de 15 euro.