Bezoek Belfast, Giant’s Causeway en de Causeway Coastal Route

De rit van Belfast naar de Causeway kan in een uur of in een dag

Rechtstreeks over de binnenweg is het ongeveer 95 kilometer en rijd je er in ruim een uur naartoe. Over de Causeway Coastal Route is het bijna het dubbele en ben je een volle dag onderweg, met een stuk of tien stops die het waard zijn. Dit artikel behandelt beide uiteinden en wat ertussen ligt, met openingstijden, kaartprijzen in pond en de plekken waar je vooraf moet reserveren.

Belfast is een havenstad die zijn geschiedenis niet wegpoetst

De stad telt ongeveer 350.000 inwoners en heeft een stadhuis uit 1906 met een koepel van ruim 50 meter, waar gratis rondleidingen worden gegeven. Eromheen ligt een compact centrum dat je in een halve dag doorloopt, met de Cathedral Quarter en de St George's Market uit 1890 als vaste stops. Wat Belfast onderscheidt is dat het de decennia van geweld zichtbaar heeft gelaten: de muurschilderingen aan de Falls Road en de Shankill Road ten westen van het centrum en de scheidingsmuren tussen die wijken staan er nog, en enkele poorten gaan 's avonds nog altijd dicht. Zwarte-taxitours langs die plekken duren ongeveer anderhalf uur en kosten rond de 40 pond voor twee personen.

Het Titanic-museum staat op de plek waar het schip is gebouwd

Het gebouw uit 2012 staat naast de hellingen waar de Titanic in 1911 te water ging, met een gevel in de vorm van scheepsbogen. Binnen loop je door negen zalen over de scheepsbouw, de stad eromheen en de ramp van 1912. Een kaartje kost rond de 25 pond en het museum is doorgaans van tien tot vijf open, in de zomer langer. Reserveer een tijdslot: tussen elf en twee is het er vol met bustochten. Voor het beste beeld combineer je het met de dokken ernaast en met de SS Nomadic uit 1911, de tender die als laatste schip van de White Star Line over is en in de haven ligt.

De kustroute begint met een kasteel uit 1177

De weg noordwaarts loopt eerst langs de baai van Belfast, waar in Carrickfergus aan het water een Normandisch kasteel staat dat in 1177 werd gebouwd en dat een van de best bewaarde van Ierland is; entree kost een paar pond. Daarna volgt voorbij Larne de Antrim Coast Road, in de jaren dertig van de negentiende eeuw door ingenieur William Bald tussen de kliffen en de zee uitgehakt om de afgelegen glens te ontsluiten. Er zijn negen van die Glens of Antrim, en in Glenariff loopt een pad van ruim vijf kilometer langs drie watervallen; bij Cushendun liggen grotten in de rode zandsteen aan het strand.

De touwbrug hangt dertig meter boven zee

Bij Ballintoy spanden vissers eeuwenlang de touwbrug van Carrick-a-Rede naar een rotseilandje om bij hun zalmnetten te komen. Die brug ligt er nog, met een overspanning van ongeveer 20 meter en een val van zo'n 30 meter naar het water eronder. Een kaartje kost rond de 15 pond en werkt met tijdvakken die in het hoogseizoen dagen vooruit uitverkocht zijn. Let op: bij harde wind gaat de brug dicht, en dat gebeurt aan deze kust regelmatig; er is dan geen restitutie op de dag zelf. Vanaf de parkeerplaats is het een kilometer lopen over het klifpad.

De Causeway zelf is gratis, het bezoekerscentrum niet

De ongeveer 40.000 zeshoekige basaltzuilen van de Grand Causeway ontstonden zo'n zestig miljoen jaar geleden, toen dikke lavastromen langzaam afkoelden en daarbij regelmatig scheurden. Sinds 1986 staat het geheel op de werelderfgoedlijst. Het bezoekerscentrum vraagt rond de 15 pond per persoon, inclusief parkeren en audiotour. De zuilen zelf liggen op openbaar terrein: wie te voet komt of elders parkeert, mag over het kustpad naar beneden lopen zonder kaartje. Dat is een kilometer heen en een klim terug over de Shepherd's Steps, of je neemt het pendelbusje; verder langs de baai van Port Noffer staat de rotsformatie die de Organ heet.

De legende en de geologie vertellen hetzelfde verhaal

Volgens de overlevering bouwde de reus Finn McCool de dam om naar Schotland over te steken. Aan de Schotse kant, op het eiland Staffa ruim honderd kilometer noordoostelijk, liggen dezelfde zuilen: daar vormen ze Fingal's Cave, een zeegrot met een gewelf van ongeveer 20 meter hoog, die de natuuronderzoeker Joseph Banks in 1772 beschreef. Dat is precies waarom het verhaal ontstond. Geologisch klopt de verbinding ook: het gaat om dezelfde lavastromen aan weerszijden van een zeearm die er destijds niet was. Het bezoekerscentrum vertelt beide versies naast elkaar, en dat is een verstandige keuze: de mythe verklaart waarom mensen hier al eeuwen naartoe komen.

Twee stops die je het beste in de auto plant

Even landinwaarts staan aan de Bregagh Road bij Stranocum de Dark Hedges, een beukenlaan die de familie Stuart rond 1775 plantte en waarvan de kronen boven de weg in elkaar grijpen; de laan is bekend geworden door een televisieserie. Parkeren langs die weg mag niet meer, dus je zet de auto op het aangewezen terrein bij Gracehill een paar honderd meter verderop en loopt terug. Verder westelijk staat op een klifrand de ruïne van Dunluce Castle, waarvan in 1639 een deel met keuken en al in zee zou zijn gestort. Het is voor een paar pond te bezoeken en levert de beste foto van de hele kust op. In het dorp Bushmills ernaast staat bovendien een whiskeystokerij met een vergunning uit 1608.

Praktisch

Noord-Ierland is deel van het Verenigd Koninkrijk en betaalt met ponden, niet met euro's; rijden gebeurt links. Vanaf Nederland vlieg je in ruim anderhalf uur op Belfast. Huurauto's zijn er ruim beschikbaar en in de zomer rijdt de Causeway Rambler van Translink langs de kust tussen de bezienswaardigheden. Mei tot september geeft het beste weer, met 15 tot 20 graden en lange avonden; juli en augustus zijn druk bij de bekende stops. Reken het hele jaar door op regen en wind: neem waterdichte kleding mee en plan per dag één ding dat binnen kan. Buiten het seizoen sluiten kleinere bezienswaardigheden of gaan naar beperkte openingstijden.