Nice ontdekken met tram, markten en de Italiaanse kant van de stad

Nice werd pas in 1860 Frans en dat merk je overal

Het graafschap Nice hoorde eeuwenlang bij Savoye en Piëmont-Sardinië, en werd bij het Verdrag van Turijn van 24 maart 1860 aan Frankrijk overgedragen als tegenprestatie voor Franse militaire steun tegen Oostenrijk. Op 15 en 16 april van dat jaar volgde een volksstemming, waarin bijna alle uitgebrachte stemmen voor aansluiting waren. Onverdeeld was dat niet. Giuseppe Garibaldi, geboren in Nice en afgevaardigde voor de stad in het parlement van Turijn, verzette zich fel tegen de overdracht. Wie door het Vieux-Nice loopt ziet waar dat over ging: de okergele gevels, de luiken, de straatnamen en de keuken zijn Ligurisch, niet Provençaals. Nice was tot voor kort een Italiaanse stad.

Een salade niçoise met gekookte groente is er geen

De echte versie bevat rauwe tomaat, ansjovis of tonijn, hardgekookt ei, kleine zwarte olijven uit de streek en olijfolie. Wat er niet in hoort zijn aardappel en sperziebonen, want die kwamen pas in de Parijse en toeristische varianten terecht, populair gemaakt door Escoffier aan het begin van de twintigste eeuw. Volgens het handvest dat de stad en de plaatselijke kookverenigingen in 2019 opstelden, ligt vast wat er wel en niet in gaat. Bestel je er een in Nice met gekookte groente erin, dan zit je bij een zaak die op toeristen mikt. Dat is een bruikbare graadmeter voor de rest van de kaart.

Vanaf het vliegveld rijdt de tram voor 1,70 euro het centrum in

Nice Côte d'Azur is met 15,23 miljoen reizigers in 2025 het derde vliegveld van Frankrijk, na Charles de Gaulle en Orly. Tramlijn 2 verbindt beide terminals rechtstreeks met de stad, zonder toeslag voor het vliegveld. Een los kaartje kost 1,70 euro en is 74 minuten geldig, inclusief overstappen. Van de terminals naar Jean Médecin in het centrum duurt het 15 tot 20 minuten en naar de haven ongeveer 35 minuten zonder overstap. Er rijdt ongeveer elke 8 minuten een tram, van 5.24 uur tot 0.15 uur, elke dag behalve 1 mei.

Voor meerdere dagen is een dagpas goedkoper

Het tramnet telt drie lijnen die samen het grootste deel van de stad bestrijken, met lijn 1 als drukste noord-zuidas dwars door het centrum. Voor de meeste bezoekers volstaan lijn 1 en lijn 2. Een dagpas kost 7 euro voor 24 uur onbeperkt reizen, twee dagen 13 euro en een week 20 euro. Bij vier ritten per dag is de dagpas al voordeliger dan losse kaartjes, en de weekpas verdient zich terug bij ongeveer twaalf ritten. Wie alleen in het centrum blijft heeft niets nodig, want dat is te voet af te leggen.

Het carnaval is een betaald evenement en geen straatfeest

Het carnaval van Nice loopt in 2026 van 11 februari tot en met 1 maart, onder het thema Vive la Reine. De bloemenslagen vinden plaats op woensdag 18, zaterdag 21, woensdag 25 en zaterdag 28 februari, telkens tussen 14.30 en 16.00 uur, met een vijftiental praalwagens vol verse bloemen. Anders dan veel Europese carnavals is dit geen gratis straatfeest. Voor de bloemenslagen betaalt u 23 tot 28 euro op de tribune en 14 euro op een staanplaats; voor de verlichte optochten 23 tot 28 euro op de tribune en 7 tot 14 euro staand. Kinderen betalen 5 euro staand tot 10 euro op de tribune. Wie in februari komt zonder kaartje ziet vooral hekken.

De Promenade des Anglais loopt over zeven kilometer langs de Baie des Anges

De Promenade des Anglais is rond de 7 kilometer lang en volgt de bocht van de Baie des Anges; hij werd vanaf 1820 aangelegd en betaald door de Engelse overwinteraars die de stad hun naam gaven. Halverwege staat het Hôtel Negresco uit 1913, met een koepel die volgens de overlevering door Gustave Eiffel is ontworpen. Het strand eronder is van kiezels en niet van zand, wat veel bezoekers verrast; badslippers zijn er geen overbodige luxe. Aan het oostelijke uiteinde ligt de Colline du Château, een park van 19 hectare op 92 meter hoogte, met een lift bij de Quai des États-Unis.

De musea liggen verspreid en de heuvel Cimiez heeft er twee

Op de heuvel Cimiez, ongeveer 3 kilometer van het centrum, liggen een Romeins amfitheater en badhuizen van de stad Cemenelum, met daarnaast het Musée Matisse in een villa uit de zeventiende eeuw; de schilder ligt op het kerkhof ernaast begraven. In het centrum staat het MAMAC voor moderne kunst en aan de Promenade de Villa Masséna in een huis uit 1898. De gemeentelijke musea kosten rond de 10 euro of zijn met een stadspas te doen. Vrijwel alle musea zijn op dinsdag of maandag gesloten.

Het Vieux-Nice heeft twee markten met verschillende dagen

De Cours Saleya is van dinsdag tot en met zondag bloemen- en groentemarkt en op maandag antiekmarkt, en de kramen bouwen tegen het middaguur af. Wie er om drie uur aankomt vindt een plein met terrassen en geen markt. Aan de andere kant van het centrum ligt de overdekte markt van de Libération, groter en met aanzienlijk minder bezoekers, waar de plaatselijke bevolking boodschappen doet. Die is doordeweeks in de ochtend het levendigst en is met de tram in een paar minuten te bereiken. Voor wie prijzen wil vergelijken is dat de eerlijkere markt van de twee.

Socca en pissaladière zijn straatvoedsel en geen voorgerecht

Socca is een dunne, licht verbrande pannenkoek van kikkererwtenmeel en olijfolie, gebakken op een grote koperen plaat in een houtoven en per punt verkocht. Pissaladière is een platbrood met langzaam gegaarde uien, ansjovis en olijven, en ook dat koopt u per stuk. Beide zijn bedoeld om staand te eten en horen bij de goedkoopste dingen die je in de stad kunt kopen: een punt socca kost rond de 3 euro en een stuk pissaladière 4 tot 5 euro. De kraampjes op de Cours Saleya en in de Rue Pairolière bakken vanaf een uur of elf tot een uur of drie. Socca is bovendien alleen goed als hij net uit de oven komt, dus koop je hem waar mensen in de rij staan en niet waar hij al klaar ligt.

De haven en de oude stad liggen dichter bij elkaar dan je denkt

Port Lympia, de oude haven met de gekleurde gevels, ligt aan de andere kant van de kasteelheuvel, ruim een kilometer van de Cours Saleya en in ongeveer vijftien minuten lopen te bereiken, of je gaat over de heuvel heen. Vandaar vertrekken de veerboten naar Corsica. Vanaf de Place Garibaldi rijdt lijn 1 richting het noorden, en wie over de Mont Boron loopt komt in een uur bij Villefranche-sur-Mer aan de andere kant. Rond de haven zit het merendeel van de visrestaurants en de terrassen zijn er wat rustiger dan aan de Cours Saleya. De tram van lijn 2 heeft er een halte, dus je komt er in ongeveer 35 minuten rechtstreeks vanaf het vliegveld zonder overstappen, over een afstand van bijna acht kilometer.

Waar je je het best kunt vestigen

Het Vieux-Nice is het levendigst en ligt aan alles, maar let op de herrie: de terrassen lopen er tot een uur of twee 's nachts door en de meeste woningen zijn klein en zonder lift. Wie licht slaapt, kiest beter een straat verder. De wijk rond Jean Médecin en de Rue de France ligt op ongeveer achthonderd meter van zowel het strand als de oude stad, is rustiger en heeft de beste tramverbindingen. Cimiez op de heuvel is groen en stil, maar je zit er ruim drie kilometer en twintig busminuten vandaan, wat met een strandvakantie minder handig uitpakt.

Wanneer je gaat en wat het weer doet

Van juni tot en met september ligt het zeewater tussen de 21 en 25 graden en zijn de dagen betrouwbaar zonnig, met temperaturen rond de 27 graden en in de piek hoger. Juli en augustus zijn tegelijk het drukst en het duurst, met de hoogste huurprijzen van het jaar. Mei, juni, september en oktober geven hetzelfde programma tegen lagere prijzen. In de winter is het zacht, met dagen van 13 tot 15 graden, en dat is precies waarvoor de stad ooit werd gebouwd; alleen valt dan het strandprogramma weg en houd je de musea, de markten en het carnaval in februari over.