Vakantiehuizen boerderijvakantie in Oostenrijk

Boerderijvakantie in Oostenrijk: wat je moet weten

Een boerderijvakantie in Oostenrijk is geen vaag begrip maar een georganiseerd aanbod: honderden bedrijven verhuren kamers en appartementen op het eigen erf, onder een keurmerk met vaste eisen.

Wat je huurt is meestal een appartement in het woonhuis of in een aanbouw: eigen ingang, keuken, balkon met geraniums, en de boerderij eromheen die gewoon doordraait.

Het weer in de bergen is niet het weer van het dal. Het meetpunt voor dit land ligt hoog in de Tauern en geeft in juli 19,0 graden bij 18,9 regendagen en in augustus 19,1 bij 16,0; in de dalen waar de boerderijen staan, op vijfhonderd tot twaalfhonderd meter, is het vijf tot acht graden warmer. Oktober is met 12,4 regendagen de droogste maand.

Wat er verder te kiezen valt: een vakantiehuis of chalet zonder boerderij, een vakantiewoning op een vakantiepark in het dal, of een huisje bij een wijnbouwer in het oosten. Overnachten voor één nacht kan onderweg in de Gasthöfe, waar een losse overnachting gewoon lukt; een vakantiehuisje huren op een boerderij gaat er per week.

Op deze pagina staat wat het keurmerk betekent, wat een week kost en waar je met kinderen het beste zit.

Wat het keurmerk betekent

Dit is het verschil tussen een boerderijvakantie in Oostenrijk en een huisje dat toevallig naast een wei staat.

Onder de naam Urlaub am Bauernhof zijn ruim tweeduizendzeshonderd bedrijven aangesloten: boerderijen, almhutten en aanverwante accommodaties.

Wat de voorwaarde is: het moet een werkend agrarisch bedrijf zijn. Een huis met een paar kippen valt er niet onder; er moet daadwerkelijk geboerd worden.

Hoe de classificatie werkt: met bloemen in plaats van sterren. Twee bloemen staat voor eenvoudig maar praktisch ingericht, drie voor comfortabel met alle voorzieningen, en vier is de hoogste gangbare score. De bedrijven worden periodiek opnieuw beoordeeld.

Wat er verder in specialisaties bestaat: bedrijven die zich richten op gezinnen met kinderen, op ruiters, op wandelaars, op biologische landbouw of op wijnbouw, elk met eigen eisen.

Wat dat voor jou betekent: je weet vooraf wat je krijgt, en de omschrijvingen kloppen doorgaans.

En het is een van de weinige categorieën accommodatie in Europa waar het toezicht niet van een boekingssite komt maar van de branche zelf.

Wat je krijgt op zo'n bedrijf

De praktijk verschilt per boerderij, maar er is een gemene deler.

Wat er staat: een appartement of een paar kamers, met eigen ingang, een keuken of kitchenette, en vrijwel altijd een balkon.

Wat erbij hoort: een ontbijt van het erf als je dat bijboekt, met eigen melk, eieren, brood, jam en soms kaas en spek. Op de meeste bedrijven kun je dat ook los kopen: een broodservice, of melk uit de stal.

Wat er buiten is: een speelweide, een zandbak, een trampoline, en vaak een schuur waar bij regen gespeeld kan worden.

Wat er te doen valt: meelopen met het voeren, mee de stal in, en op sommige bedrijven meerijden op de trekker of helpen bij het hooien.

Wat het niet is: een hotel. Er is geen receptie, geen animatieteam en geen restaurant; wel een boerin of boer die je 's ochtends tegenkomt.

Wat je nagaat: of het bedrijf melkvee, jongvee of alleen akkerbouw heeft, want dat bepaalt wat er te zien is.

En vraag of de dieren 's zomers op de alm staan, want dan is de stal in juli en augustus juist leeg.

Met kinderen op de boerderij

Dit is de reden dat gezinnen deze vakantie kiezen, en het werkt beter dan de meeste attracties.

Wat kinderen doen: dieren voeren, konijnen aaien, katten achterna, in het hooi springen en met de kruiwagen slepen.

Wat het oplevert: kinderen die de hele dag buiten zijn en 's avonds omvallen, en die aan het eind van de week weten waar melk vandaan komt.

Wat de veiligheid betreft: een boerderij is een werkplek. Er rijden trekkers en machines, er staan hekken onder stroom en er lopen dieren die groot zijn. De aangesloten bedrijven hebben daar afspraken over, maar het blijft aan jou om te weten waar je kinderen zijn.

Wat je vooraf vraagt: of er andere kinderen zijn in jouw week, want dat maakt voor de meeste kinderen het verschil.

Wat er praktisch is: op vrijwel elk bedrijf zijn een kinderbed en een kinderstoel aanwezig, ook al staan ze zelden in de omschrijving.

Wat je meeneemt: laarzen, oude kleren en een pak reservekleding meer dan je denkt nodig te hebben.

En de bedrijven met het label voor gezinnen hebben aanvullende eisen aan speelruimte en veiligheid; daar kun je op zoeken.

De gastenkaart

Dit is de post die de rekensom voor een gezin omgooit en die zelden in de prijsvergelijking meegaat.

Wat het is: in veel Oostenrijkse gemeenten krijg je bij aankomst een gastenkaart, betaald uit de verblijfsbelasting die je toch al afdraagt.

Wat erop kan zitten: gratis bussen, gratis of goedkopere kabelbanen, toegang tot zwembaden, en soms een gratis huurfiets of een begeleide wandeling per dag.

Waar het zo werkt: onder meer in het Zillertal, in Saalfelden-Leogang, in de Wildschönau, in het Alpbachtal, rond Zell am See en in delen van Karinthië.

Wat het scheelt: met twee volwassenen en twee kinderen is een dagretour met een kabelbaan al een fors bedrag, en in een week ga je er drie of vier keer mee omhoog.

Wat je nagaat: of jouw boerderij onder de kaart valt, want die geldt per gemeente en niet per streek, en of hij ook buiten het hoogseizoen wordt uitgegeven.

Wat je doet als het niet duidelijk is: vraag het bij de boeking en laat het in de bevestiging zetten.

En vergelijk twee bedrijven niet alleen op de weekprijs: het bedrijf dat vijftig euro duurder is maar in een gemeente met een royale kaart ligt, is vaak goedkoper uit.

Welke streken

De boerderijen liggen door heel Oostenrijk, en de keuze van de streek bepaalt het karakter van de week.

Salzburgerland heeft het grootste aanbod, met de Pinzgau rond Zell am See, de Pongau rond Wagrain en Radstadt, en de Lungau.

Tirol heeft de hoogste bergen en de meeste kabelbanen, met het Zillertal, het Ötztal, de Wildschönau en het Alpbachtal.

Karinthië in het zuiden heeft de warmste zomers en de warmste meren, en is de keuze als je hond of kind graag zwemt.

Stiermarken is groener en zachter, met wijnbouw in het zuiden en de bedrijven daar verhuren vaak vanuit een wijngoed.

Vorarlberg en het Bregenzerwald zijn kleinschalig, met de Käsestrasse en bedrijven die zelf kaas maken.

Opper-Oostenrijk heeft het Salzkammergut met de meren, en dat is de streek waar bergen en zwemwater het dichtst bij elkaar liggen.

Wat de vuistregel is: hoe lager het bedrijf ligt, hoe warmer het is en hoe meer landbouw je ziet; hoe hoger, hoe alpiener en hoe korter het seizoen.

Eten van het erf

Een deel van wat je hier haalt, staat niet in de boeking maar in de koelkast.

Wat er te koop is: melk, eieren, boter, kaas, spek, worst, jam, honing en sap, vaak in een zelfbedieningskastje met een kassa waarin je het geld doet.

Wat er in de streek bij komt: de Buschenschank of Jausenstation, een boerderij die zelf verbouwde producten schenkt en serveert, met een bord koude vleeswaren, kaas en brood.

Wat er in het najaar gebeurt: het Törggelen in de wijnstreken en de Almabtrieb, wanneer het vee versierd van de alm wordt gehaald en de dorpen er feest van maken.

Wat je met kinderen doet: meegaan naar de kaasmakerij op de alm, wat op veel bedrijven te regelen is.

Wat je nagaat: of het bedrijf zelf verkoopt of dat je daarvoor naar het dorp moet.

Wat er in de bergen op tafel komt in de hutten: Kaiserschmarrn, Kasnocken, Gulaschsuppe, en dat is voor een prijs die in het dal ondenkbaar is.

En neem een koeltas mee, want wat je op de alm koopt moet mee naar beneden.

Wat een week kost

Een boerderijvakantie is een van de goedkopere manieren om in de Alpen te zitten, maar er zijn posten die erbij komen.

Wat de huur bepaalt: het seizoen en de classificatie. Juli en augustus zijn het duurst; mei, juni en september zijn fors goedkoper terwijl het weer dan vaak stabieler is.

Wat er bovenop komt: de Kurtaxe of Ortstaxe per persoon per nacht, die per gemeente verschilt en waarvoor je de gastenkaart terugkrijgt; de eindschoonmaak; en soms bedlinnen.

Wat er soms bij zit: ontbijt, hout voor de kachel, of het gebruik van de sauna.

Wat energie betreft: bij appartementen in het woonhuis zit dat meestal bij de prijs; bij losstaande chalets wordt het vaker apart afgerekend.

Wat de reis kost: vanaf Utrecht is het 900 tot 1.100 kilometer, met een vignet voor Oostenrijk en op sommige bergwegen aparte tol. Let op de bedenktijd bij het digitale vignet, dat pas na achttien dagen ingaat tenzij je uitdrukkelijk afziet van het herroepingsrecht.

En reken op contante betaling of overboeking vooraf; kaartbetaling is bij particuliere verhuur nog altijd niet vanzelfsprekend.

Wanneer ga je

Augustus komt op het hooggelegen meetpunt op 19,1 graden bij 16,0 regendagen, juli op 19,0 bij 18,9 en juni op 17,7 bij 19,4; in de dalen is het warmer, maar het aantal regendagen geldt overal.

Wat dat betekent: het regent in de Alpen in de zomer bijna om de dag, meestal als middagbui na een heldere ochtend. Wie vroeg op pad gaat, merkt daar weinig van.

Oktober is met 12,4 regendagen de droogste maand en september komt op 15,1; september is voor wandelaars de beste maand, met de Almabtrieb als toegift.

Wat het voorjaar biedt: de bloei in de dalen, jonge dieren in de stal en lage prijzen, maar de hoge paden liggen tot in juni nog onder sneeuw.

Wat de winter biedt: sneeuw en skigebieden, en een boerderij is dan een goedkoop alternatief voor een appartement in het dorp.

Wat je nagaat: of de kabelbanen in jouw week draaien, want het zomerseizoen loopt in de meeste dalen van half juni tot begin oktober.

En de dieren staan in juli en augustus vaak op de alm; wie de stal vol wil zien, komt in mei, juni of september.

Hoe je er komt

Rijden is de gewone manier en met een boerderijvakantie ook de praktische, want je hebt ter plekke een auto nodig.

Wat de afstand is: vanaf Utrecht ongeveer 900 kilometer naar Tirol en 1.100 naar Karinthië, met een lange dag of een dag met tussenstop.

Wat je vooraf regelt: het Oostenrijkse vignet, digitaal of als sticker.

Wat er bovenop komt: bergwegen met eigen tol, zoals de Grossglockner Hochalpenstrasse en het Timmelsjoch, en de Brennerautobahn.

Wat de route lastig maakt: op zomerzaterdagen staat het vast bij de Duits-Oostenrijkse grens en op de Brenner, omdat de Beierse en Nederlandse wisseldagen samenvallen. Vrijdagavond of zondag rijden scheelt uren.

Wat het alternatief is: vliegen op Innsbruck, Salzburg of Klagenfurt met een huurauto erbij, of de nachttrein naar Innsbruck en Wenen.

Wat je in de auto meeneemt: een koeltas, want de eerste boodschappen doe je onderweg.

En let op de laatste kilometers: veel boerderijen liggen aan een steile, smalle weg, en met een aanhanger of een beladen auto is dat iets om vooraf te vragen.

Wat je nagaat voordat je boekt

Deze punten bepalen of een week op een Oostenrijkse boerderij bevalt.

Is het een aangesloten bedrijf met het keurmerk, en hoeveel bloemen heeft het.

Wat voor bedrijf is het: melkvee, jongvee, akkerbouw of wijnbouw.

Staan de dieren in jouw week in de stal of op de alm.

Zijn er andere kinderen in die week.

Op welke hoogte ligt het bedrijf, en hoe steil is de toegangsweg.

Hoort er een gastenkaart bij, en wat zit erop.

Is er een kinderbed en een kinderstoel.

Zit ontbijt of een broodservice erbij, en wordt energie apart afgerekend.

En vraag hoe ver het dorp met de supermarkt is, want dat is op een boerderij zelden om de hoek.

Eerlijk over de nadelen

Er zijn goede redenen waarom deze vakantie niet voor iedereen is.

Het is een werkende boerderij, met alles wat daarbij hoort: mest ruikt, machines maken lawaai, en er wordt vroeg begonnen.

Het regent veel. Bijna negentien regendagen in juli is geen detail, en een week met drie natte dagen is normaal.

Zonder auto ben je nergens: de bedrijven liggen buiten de dorpen en het openbaar vervoer komt er niet.

De kosten stapelen: vignet, bergtol, verblijfsbelasting en kabelbanen als er geen gastenkaart is.

De huizen liggen vaak op een helling, en met een kinderwagen of een slechte knie is dat elke dag werk.

En het is stil. Voor tieners die iets willen doen is een dal zonder voorzieningen na drie dagen lang.

Wat daar tegenover staat: kinderen die de hele dag buiten zijn, eten dat van het erf komt, bergen voor de deur en een prijs die onder die van vrijwel elke andere Alpenaccommodatie ligt. Voor gezinnen met jonge kinderen is dat een van de beste vakanties die Europa te bieden heeft.

Samengesteld uit ons actuele aanbod van 3.225 woningen boerderijvakantie in Oostenrijk.