Vakantiehuis huren in Costa Dorada

Wat je moet weten over Costa Dorada

De Costa Dorada is de kuststrook van de provincie Tarragona, ten zuiden van Barcelona, van ongeveer Cunit tot voorbij de Ebrodelta.

Wat de naam betekent: gouden kust, naar het fijne goudkleurige zand. Anders dan de rotsige Costa Brava is dit een vlakke kust met lange stranden die heel geleidelijk aflopen, en dat is de reden dat er zoveel gezinnen komen.

Het weer is Middellandse Zeeweer met een droge zomer. Augustus komt op 30,5 graden bij 4,9 regendagen, juli op 29,6 bij 3,5 en juni op 26,6 bij 6,5. September zit op 26,9 graden maar telt 10,1 regendagen, want dan beginnen de najaarsbuien. Januari blijft op 14,5 graden.

Wat het water doet: augustus komt op 27,6 graden, juli op 26,0, september op 24,9 en juni en oktober allebei op 22,5. Februari is met 13,6 graden het koudst.

Wat er te kiezen valt: een appartement in een badplaats op loopafstand van het strand, een vakantiehuis met zwembad in het achterland, een vakantiewoning in een dorp aan de kust, of een huisje op een vakantiepark. Er staan op dit moment ongeveer 5.582 adressen in ons actuele aanbod voor deze streek.

Wat deze pagina doet: de plaatsen uit elkaar trekken, want het verschil tussen Salou en Altafulla is het verschil tussen twee soorten vakantie.

De plaatsen, van druk naar stil

De kust is een kleine honderd kilometer lang en het karakter verschilt per kilometer. Dit is de belangrijkste keuze die je maakt.

Salou en La Pineda: de bekendste en de drukste. Brede zandstranden, een boulevard, hoogbouw, veel horeca en het pretpark om de hoek. Met kinderen praktisch, en in juli en augustus vol.

Cambrils: net ten zuiden van Salou, met een echte vissershaven, een goede reputatie voor visrestaurants en een rustiger karakter. Voor veel gezinnen de betere versie van Salou.

Altafulla en Torredembarra: ten noorden van Tarragona, kleiner, met een oude kern op de heuvel en een strand met lage bebouwing. Dit is de aangenaamste hoek als je geen massatoerisme wilt.

Calafell en Cunit: het noordelijke uiteinde, dichter bij Barcelona, met een mix van vakantieappartementen en gewone woonwijken.

Miami Platja en Mont-roig del Camp: ten zuiden van Cambrils, met kleinere baaien en meer losse huizen tussen de bebouwing.

L'Ametlla de Mar en de Costa Daurada-zuid: een rotsigere kust met calas, en veel rustiger.

De Ebrodelta: helemaal in het zuiden, met rijstvelden, flamingo's en lange lege stranden. Dit is een natuurgebied en geen badplaats.

Wat de vuistregel is: hoe verder van Salou, hoe rustiger en hoe goedkoper, en hoe meer je een auto nodig hebt.

Waarom het zand hier zo vlak is

Dit is het kenmerk dat de streek zijn reputatie met gezinnen heeft gegeven, en het heeft een verklaring.

Wat er gebeurt: de kust ligt in een brede vlakte, en het zand loopt heel geleidelijk af. Op veel stranden loop je tientallen meters de zee in voordat het water tot je middel komt.

Wat dat betekent met kleine kinderen: geen steile afstap, geen onverwachte diepte, weinig branding. Het is het tegenovergestelde van de Atlantische kust.

Wat het minpunt is: als het water tot je middel komt is het ook niet koel meer. In augustus staat er langs de kust bijna badwater.

Waar het anders is: ten zuiden van Cambrils wordt de kust rotsiger, met calas tussen de rotsen en dieper water. Dat is voor snorkelen juist prettiger.

Wat er aan voorzieningen is: de meeste stranden hebben douches, toiletten, ligbedden en strandtenten, en de grotere hebben in het seizoen bewaking met vlaggen.

Wat je moet weten over de blauwe vlaggen: deze kust heeft er veel, en dat zegt iets over de waterkwaliteit en de voorzieningen, niet over de drukte.

Wat er over kwallen te zeggen valt: die komen voor, vooral bij aanlandige wind na een warme periode, en dan hangen er waarschuwingsvlaggen.

Het Romeinse Tarragona

Midden op deze kust ligt een stad die tweeduizend jaar geleden de hoofdstad van een groot deel van Spanje was.

Wat het was: Tarraco, de hoofdstad van de Romeinse provincie Hispania Citerior, en een van de belangrijkste steden van het westelijke deel van het rijk.

Wat ervan over is: stadsmuren, een circus waarvan de gewelven onder de moderne binnenstad doorlopen, een forum, een aquaduct buiten de stad, en een amfitheater dat pal boven de zee ligt.

Wat de status is: het archeologische ensemble van Tarraco staat sinds 2000 op de werelderfgoedlijst.

Wat het bijzonderste is: het amfitheater. Dat ligt in de helling naar het strand, zodat je vanaf de tribune over de Middellandse Zee kijkt. Er zijn maar weinig Romeinse arena's met dat uitzicht.

Wat er verder in de stad is: een middeleeuwse kathedraal op de hoogste plek, een balkon boven de zee, en een levendige binnenstad met terrassen.

Wat je moet weten: Tarragona is een gewone werkstad met een grote haven en een petrochemisch complex aan de rand. Het is geen toeristisch decor, en dat is precies waarom het er prettig is.

Wat het kost: een gecombineerd kaartje voor de Romeinse plekken is goedkoper dan losse tickets, en het geheel is in een dag te doen.

De menselijke torens

Dit is de traditie die je in Catalonië niet mag missen, en deze provincie is er het hart van.

Wat het is: castells, torens van mensen die op elkaars schouders klimmen, tot negen of tien verdiepingen hoog. Onderaan staat een dicht opeengepakte massa die de basis vormt, en bovenop klimt een kind met een helmpje.

Waar het vandaan komt: uit deze streek, met Valls, een kwartier landinwaarts, als bakermat, en met sterke ploegen in Tarragona, Vilafranca en de dorpen eromheen.

Wat de status is: de castells staan sinds 2010 op de UNESCO-lijst van immaterieel erfgoed.

Wanneer je het ziet: bij dorpsfeesten door de hele zomer, meestal op het plein, gratis en zonder tribunes. Het grote concours vindt elke twee jaar plaats, in oktober, in de jaren die op een even getal eindigen, in de arena van Tarragona.

Wat je ervan merkt als bezoeker: het is stiller dan je verwacht. Tijdens het opbouwen zwijgt het publiek, want de ploeg moet elkaar kunnen horen.

Wat er verder aan feesten is: Santa Tecla in Tarragona in september, met reuzen, vuurwerk en de correfoc, waarbij mensen verkleed als duivels met vuurwerk door de straten rennen.

Wat je moet weten over de correfoc: houd afstand, draag katoenen kleding met lange mouwen en een pet, en laat kleine kinderen op afstand kijken.

PortAventura en de rest van de uitjes

Voor gezinnen is dit het argument dat de streek boven de andere Spaanse kusten tilt.

Wat er ligt: PortAventura, bij Salou, dat op 1 mei 1995 opende en uitgroeide tot een van de grootste pretparken van Europa, met themagebieden en een waterpark ernaast.

Wat er in 2017 bijkwam: Ferrari Land, met Red Force, een achtbaan die op 7 april 2017 opende. Met honderdtwaalf meter hoogte en honderdtachtig kilometer per uur is dat de hoogste en snelste achtbaan van Europa.

Wat je moet weten over de kaartjes: er zijn dag- en meerdagenkaarten, en Ferrari Land is meestal een aparte of een uitgebreide toegang. Koop vooraf online, want dat scheelt en het is er in de zomer vol.

Wat er verder is: het waterpark bij Salou, en de Ebrodelta voor een heel andere dag, met vogelkijkhutten, rijstvelden en de mogelijkheid om een boot te nemen.

De bergen: de Muntanyes de Prades landinwaarts, met bossen, kloven en dorpen, waar het in juli merkbaar koeler is dan aan de kust.

De kloosters: Poblet, een groot cisterciënzerklooster in het achterland dat ook op de werelderfgoedlijst staat.

En Barcelona: op ongeveer een uur met de trein vanaf Tarragona of Salou, en dat is met kinderen prettiger dan zelf rijden en parkeren.

Waar je slaapt

De keuze tussen kust en achterland bepaalt hier de prijs en de sfeer.

Aan de boulevard: appartementen in de badplaatsen, met het strand op loopafstand en alles binnen bereik. Praktisch met kinderen en zonder auto te doen, maar in de zomer druk en luidruchtig.

Net achter de kust: appartementencomplexen met een gedeeld zwembad, op vijf tot tien minuten lopen van het water. Vaak goedkoper en rustiger.

In het achterland: vrijstaande huizen met een eigen zwembad tussen de olijf- en amandelbomen, op tien tot twintig minuten rijden van zee. Zo'n vakantiehuisje huren geeft meer ruimte en privacy, maar je rijdt elke stranddag.

In een oud dorp: een huis in de kern van Altafulla, Montbrió of een van de dorpen in het binnenland. Sfeervol en koel, met dikke muren.

Wat je nakijkt: of er airco is en in welke kamers, want in juli en augustus koelt het 's nachts nauwelijks af aan deze kust.

Wat je verder nakijkt: bij een appartementencomplex of het zwembad gedeeld is en op welke uren het open is, en of er een lift is.

Wat er los bij komt: toeristenbelasting per persoon per overnachting in Catalonië, ter plaatse of vooraf te betalen, plus eindschoonmaak.

Een losse overnachting is er langs de kust ruim voorhanden; in het achterland kun je vrijwel alleen per week overnachten.

Het weer en het water per maand

De zomer is hier droog en heet en de zee blijft lang warm, en dat maakt het seizoen langer dan je denkt.

De zomer: augustus komt op 30,5 graden bij 4,9 regendagen, juli op 29,6 bij 3,5. Juli is daarmee de droogste maand van de zomer. De nachten blijven boven de tweeëntwintig graden.

Het water in de zomer: augustus 27,6 graden, juli 26,0. Dat is warm badwater.

Juni: 26,6 graden op het land bij 6,5 regendagen, en 22,5 graden in het water. Aangenaam, met een zee die net bruikbaar is.

September: 26,9 graden en een zee van 24,9, maar met 10,1 regendagen en 70 millimeter de eerste natte maand. Dat komt door de najaarsbuien die zich boven de warme zee opbouwen en die kort en hevig zijn.

Oktober: 23,3 graden en een zee van 22,5, wat warmer is dan juni. Voor wie in het naseizoen wil zwemmen is dat het best bewaarde geheim van deze kust.

De winter: januari blijft op 14,5 graden en december is met achttien millimeter de droogste maand van het jaar. Zonnig en zacht, maar het water is dan koud.

Wat je hieruit haalt: het echte zwemseizoen loopt van halverwege juni tot eind oktober, en de aangenaamste maanden zijn juni, september en oktober.

Eten en drinken

Dit is Catalonië, en dat betekent een eigen keuken die verschilt van de rest van Spanje.

Wat er van de kust komt: de vis en de schaaldieren uit Cambrils en L'Ametlla, met de romesco-saus als plaatselijke specialiteit. Die is van geroosterde paprika, tomaat, amandelen en brood en hoort bij vis.

Wat de calçotada is: in de winter en het vroege voorjaar worden calçots geroosterd, lentei-uien die op de houtskool zwart worden gebrand en die je met romesco eet, met een slabbetje voor. Dat is in deze provincie een volksfeest, met Valls als het middelpunt.

De rijst: uit de Ebrodelta, waar het grootste rijstgebied van Catalonië ligt. De paella's en de arrossos aan deze kust zijn met eigen rijst gemaakt.

De wijn: de Penedès in het noorden voor cava, en het Priorat in het achterland voor zware rode wijnen die tot de duurste van Spanje horen.

Wat je moet weten over de tijden: er wordt hier laat gegeten, met keukens die 's avonds vanaf een uur of acht opengaan. Tussen de middag is het van een uur tot een uur of drie.

Waar je goed eet: in de vissershavens en in de dorpen in het achterland, niet aan de boulevard van de grote badplaatsen.

En de menú del día: de dagschotel met drie gangen en drank tussen de middag is in Spanje nog steeds een van de beste prijs-kwaliteitverhoudingen van Europa.

Rijden en bereikbaarheid

Er zijn twee manieren om hier te komen en welke beter is hangt af van hoe lang je blijft.

Vliegen: Reus ligt vlak bij Salou en heeft in het zomerseizoen directe vluchten, Barcelona op een uur rijden heeft het hele jaar door verbindingen. Met een huurauto ben je vanaf Barcelona in ruim een uur op de Costa Dorada.

Rijden: reken op ongeveer zeventien uur, zestienhonderd kilometer, via Parijs, Orléans en Narbonne of via Lyon. Dat doe je met een tussenovernachting.

Wat je op de rit moet weten: de Franse snelwegen zijn tolwegen en dat loopt op. In Frankrijk heb je een Crit'Air-sticker nodig voor de steden.

Wat de trein doet: er is een hogesnelheidsstation bij Tarragona met verbindingen naar Barcelona en Madrid, en een gewone lijn langs de kust die de badplaatsen aandoet. Naar Barcelona is de trein sneller en goedkoper dan rijden.

Wat je ter plaatse nodig hebt: als je in een badplaats zit en daar blijft, geen auto. Wil je het achterland, Tarragona en de Ebrodelta zien, dan wel.

Wat parkeren betreft: in de badplaatsen is het in het hoogseizoen krap en deels betaald, en bij de stranden vaak vol vanaf een uur of tien.

Wat het ter plaatse kost: deze kust is voor Spaanse begrippen middelduur, goedkoper dan de Costa Brava en de Balearen en duurder dan het binnenland.

Wat het kost en wanneer je gaat

De prijzen volgen hier scherp de Spaanse en Franse schoolvakanties, en dat werkt in je voordeel als je erbuiten kunt.

De piek: juli en augustus, met de laatste week van juli en de eerste twee van augustus als top. Dan is alles vol en zijn de prijzen het dubbele van juni.

De beste periode: juni, september en de eerste helft van oktober. Warm, met een zee die op zijn best is, en aanzienlijk goedkoper en rustiger.

Het voorjaar: april en mei zijn aangenaam voor wandelen, Tarragona en het achterland, maar het water is dan nog koud.

De winter: zacht en zonnig, met een deel van de horeca aan de kust gesloten. Voor overwinteraars is dit een gangbare bestemming.

Waar je op let bij de prijs: toeristenbelasting per persoon per overnachting, eindschoonmaak, en bij een appartement soms een aparte post voor water en elektriciteit.

Wat er nog bij komt: parkeergeld, dat in de badplaatsen in het seizoen fors is. Vraag na of er een plek bij het huis hoort.

Wanneer je boekt: voor juli en augustus in het vroege voorjaar, zeker als je een huis met een eigen zwembad wilt. Voor juni, september en oktober kan het vaak een paar weken van tevoren.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vraagt voordat je boekt: is er airco en in welke kamers, is het zwembad gedeeld of privé, hoeveel meter is het naar het strand, en hoort er een parkeerplek bij.

Wat je meeneemt: waterschoenen voor de rotsigere calas in het zuiden, en muggenspul, want in de kustvlakte en zeker bij de delta zijn er 's avonds muggen.

Wat je vooraf regelt: kaartjes voor het pretpark, en een huurauto als je die nodig hebt, want in het hoogseizoen zijn die schaars en duur.

Wat de eerlijke nadelen zijn: Salou en La Pineda zijn massatoerisme, met hoogbouw en een uitgaanspubliek dat niet iedereen zoekt. Er staat een groot petrochemisch complex tussen Tarragona en Salou, en dat zie je vanaf sommige stranden. De zomerhitte gaat gepaard met nachten boven de tweeëntwintig graden, dus zonder airco slaap je slecht. In september kunnen er zware najaarsbuien vallen. En het is zeventien uur rijden.

Wat daar tegenover staat: kilometers vlak, geleidelijk aflopend zand dat met kleine kinderen zeldzaam prettig is, een zee die in oktober nog warmer is dan in juni, een Romeinse werelderfgoedstad met een arena boven het water, het grootste pretpark van Spanje om de hoek, en wijngebieden en bergen op een half uur landinwaarts. Voor een gezinsvakantie in juni of september is dat een van de betere combinaties van de Spaanse kust.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.