Vakantiepark huren in Picardië

Wat je moet weten over Picardië

Picardië ligt in Noord-Frankrijk, tussen Normandië en de Belgische grens, en het hart van het vakantieaanbod ligt aan de Baai van de Somme.

Wat je meteen moet weten: Picardië bestaat sinds 2016 niet meer als bestuurlijke regio. Het is samen met Nord-Pas-de-Calais opgegaan in Hauts-de-France. De naam leeft gewoon door als streeknaam, en op de borden langs de weg staat hij nog steeds.

Waar het aanbod zit: rond de Baai van de Somme, in Saint-Valery-sur-Somme, Le Crotoy, Abbeville en de dorpen ertussen. Dat is geen toeval; de rest van Picardië is landbouwgebied met weinig verblijfstoerisme.

Wat die baai is: een enorme getijdenbaai waar de Somme in zee stroomt, met zandbanken, kwelders en geulen die bij eb kilometers ver droogvallen. Het is een Grand Site de France en een van de grootste natuurlijke baaien van Noord-Frankrijk.

Het weer is Kanaalweer. Augustus komt op 22,8 graden bij 11,8 regendagen, juli op 21,9 bij 11,6, juni op 20,8 bij 12,0 en september op 20,6 bij 12,2. Augustus is met 61 millimeter de droogste maand, november met 99 millimeter en 15,6 dagen de natste, en januari blijft op 7,5 graden.

Wat er te kiezen valt: een vakantiepark met chalets net achter de duinen, een vakantiehuis in een van de baaidorpen, een appartement met uitzicht op het water, of een vakantiewoning op een hoeve in het achterland. Er staan op dit moment ongeveer 8.455 adressen in ons actuele aanbod voor deze streek.

Wat een vakantiepark hier is

Het aanbod aan deze kust heeft een eigen karakter, en dat wijkt af van wat je in Zuid-Frankrijk vindt.

Wat je hier vindt: terreinen met chalets, mobil-homes of kleine huisjes, meestal net achter de duinen of aan de rand van een dorp, met een receptie, een speeltuin en soms een verwarmd zwembad.

Wat er meestal ook is: een deel van de terreinen is een camping met verhuuraccommodaties in plaats van een park met vaste bungalows. Dat verschil zie je terug in de omvang van de huisjes.

Wat er vaak niet is: een overdekt zwemparadijs, animatie de hele dag door of een supermarkt op het terrein.

Wat de tweede categorie is: losse vakantiehuizen in de dorpen zelf, vaak oude vissershuizen of bakstenen woningen met een tuintje. Zo'n vakantiehuisje is kleiner en sfeervoller, je loopt naar de haven, en je kunt er ook een heel huis huren voor een groep.

Wat je nakijkt voor je boekt: of het zwembad verwarmd is en in jouw periode open, want het seizoen aan deze kust is kort. En of het terrein in de winter open is, want een deel sluit van november tot maart.

Wat er los bij komt: toeristenbelasting per persoon per overnachting, plus eindschoonmaak en soms bedlinnen.

Overnachten kan hier van het voorjaar tot de late herfst; een losse overnachting onderweg naar het zuiden is buiten het hoogseizoen makkelijk te vinden, want de streek ligt precies op de route.

De baai die twee keer per dag verdwijnt

Dit is het landschap waar alles hier om draait, en het gedraagt zich anders dan een gewone kust.

Wat er gebeurt: het getijdenverschil is hier groot. Bij eb trekt het water kilometers terug en blijven zandbanken, slikken en geulen achter. Bij vloed loopt de hele baai in een paar uur weer vol.

Wat dat betekent voor je vakantie: het woord strand is hier relatief. In Saint-Valery en Le Crotoy kijk je op laag water niet op zee maar op een uitgestrekte vlakte. Wil je een gewoon zandstrand met branding, dan zit je beter aan de open kust bij Fort-Mahon of Quend.

Wat het oplevert: een van de rijkste vogelgebieden van Frankrijk, met steltlopers, ganzen en lepelaars, en een landschap dat bij elk tij anders is.

Wat je er kunt doen: met een gids de baai oversteken. Dat gebeurt alleen onder begeleiding, want de geulen verplaatsen zich en het water komt sneller op dan je loopt. Ga nooit zonder gids ver de baai in.

Wat de zeehonden doen: hierover gaat de volgende sectie, want dat is het hoogtepunt.

Wat de tijtabel is: die hangt overal, bij de haven en bij de toeristenbureaus, en je plant je dag eromheen. Voor de zeehonden wil je laag water, voor de haven van Saint-Valery juist hoog water.

Wat je meeneemt: laarzen of oude schoenen, en een verrekijker.

De grootste zeehondenkolonie van Frankrijk

Dit is de reden dat veel mensen hier voor het eerst komen, en het valt zelden tegen.

Wat er ligt: de Baai van de Somme heeft de grootste zeehondenkolonie van Frankrijk. Bij laag water liggen er groepen gewone zeehonden en grijze zeehonden op de drooggevallen zandbanken.

Waar je ze ziet: het bekendste punt is de Pointe du Hourdel, aan de zuidkant van de baai, waar de kolonie vaak op enkele honderden meters van de dijk ligt.

Wat je nodig hebt: laag water en een verrekijker. Kijk de tijtabel na, want twee uur later liggen ze er niet meer.

Wat je niet moet doen: de baai in lopen naar de dieren toe. Verstoring kost energie die de dieren nodig hebben, jonge dieren kunnen door hun moeder worden verlaten, en het is bovendien gevaarlijk voor jezelf vanwege het opkomende tij.

Wat er georganiseerd wordt: er zijn begeleide tochten met natuurgidsen, die weten waar de dieren liggen en op welke afstand het verantwoord is.

Wat er verder aan natuur is: het Parc du Marquenterre, een vogelreservaat in de duinen aan de noordkant, met verrekijkerhutten en vaste routes. In het voor- en najaar is dat een van de beste vogelplekken van Noordwest-Europa.

En de baai staat als Grand Site de France geregistreerd, een keurmerk voor landschappen die beschermd en toegankelijk tegelijk worden gehouden.

Waar de vloot van 1066 vertrok

Aan de kade van Saint-Valery staat een verhaal waar de Engelse geschiedenis mee begint.

Wat er gebeurde: in de zomer van 1066 verzamelde Willem, hertog van Normandië, een invasievloot om Engeland te veroveren. Hij vertrok vanaf de Dives in Normandië, maar tegenwind en herfststormen op het Kanaal dwongen hem uit te wijken.

Waar hij terechtkwam: in de Baai van de Somme. Daar wachtte hij weken op beter weer.

Wanneer hij vertrok: op 28 september 1066 stak hij vanuit Saint-Valery-sur-Somme over met een vloot van ruim zevenhonderd schepen.

Wat er daarna gebeurde: op 14 oktober versloeg hij koning Harold bij Hastings, en veranderde de geschiedenis van Engeland.

Wat je er nu van ziet: de middeleeuwse bovenstad van Saint-Valery met zijn poorten en muren, de kade langs het water, en een monument dat aan het vertrek herinnert.

Wat er nog meer gebeurde in deze baai: Jeanne d'Arc zat van 21 november tot 20 december 1430 gevangen in het kasteel van Le Crotoy, aan de overkant van de baai. Daarna is ze te voet via Saint-Valery naar Rouen gebracht, waar ze werd berecht en verbrand.

Waarom dat de moeite is: twee van de bekendste gebeurtenissen uit de Europese middeleeuwen hebben allebei een hoofdstuk in dit ene baaitje, en dat staat op de meeste vakantiepagina's niet.

De dorpen aan de baai

De baai heeft twee kanten, en die verschillen sterk.

Saint-Valery-sur-Somme, aan de zuidkant: het mooiste stadje van de streek, met een bovenstad achter middeleeuwse muren, een lange kade met terrassen en een haventje. Ook het drukst.

Le Crotoy, aan de noordkant: een vissersplaatsje met een haven, een strandje dat bij laag water breed uitloopt, en de bijzonderheid dat het het enige plaatsje aan de noordkust van Frankrijk is dat op het zuiden ligt en dus de hele dag zon vangt.

Cayeux-sur-Mer en Le Hourdel: aan de open kust, met een kiezelstrand, een rij gekleurde strandhuisjes en de vuurtoren. Hier ligt ook de zeehondenkolonie.

Abbeville: de grootste plaats van de streek, meer werk- dan vakantiestad, in de oorlog zwaar beschadigd en functioneel herbouwd.

De open kust noordwaarts: Fort-Mahon-Plage en Quend-Plage, met brede zandstranden, duinen en de meeste vakantieparken.

Wat je afweegt: wil je een gewoon zandstrand, kies dan de open kust. Wil je sfeer, terrassen en de baai, kies dan Saint-Valery of Le Crotoy.

Wat er tussen de twee kanten vaart: er is een treintje en er zijn wegen om de baai heen, maar de oversteek te voet gaat alleen met een gids.

Het stoomtreintje en de rest van de uitjes

Er is meer te doen dan de baai, en veel ervan is met kinderen goed te doen.

Het treintje: er rijdt een historische spoorlijn rond de baai, met stoom- en dieseltreinen die de dorpen verbinden. Dat is een uitje van een halve dag en het lost meteen het probleem op dat je anders om de hele baai heen moet rijden.

Fietsen: er ligt een net van vlakke routes langs de baai en door het achterland, deels over oude spoortracés.

De tuinen van Amiens: op ongeveer drie kwartier landinwaarts liggen de hortillonnages, een netwerk van moestuineilandjes in de moerassen van de Somme, waar je met een platbodem doorheen vaart.

De kathedraal van Amiens: de grootste gotische kathedraal van Frankrijk qua volume, met in de zomer- en kerstavonden een lichtshow die de originele middeleeuwse beschildering op de gevel projecteert.

De oorlogsgeschiedenis: het slagveld van de Somme uit 1916 ligt een half uur landinwaarts, met begraafplaatsen, kraters en musea. Dat is indrukwekkend en zwaar, en met jonge kinderen niet vanzelfsprekend.

Wat er verder is: kastelen, abdijen en de kust naar het noorden richting de Baie d'Authie.

Wat je moet weten: veel musea en attracties draaien alleen van april tot oktober, en buiten die periode met beperkte tijden.

Het weer per maand

Deze kust ligt aan het Kanaal, en dat maakt het weer mild, wisselvallig en winderig.

De zomer: augustus is met 22,8 graden de warmste maand en met 61 millimeter ook de droogste van het jaar. Juli komt op 21,9 graden bij 11,6 regendagen en juni op 20,8 bij 12,0.

September: 20,6 graden bij 12,2 regendagen. Nog steeds aangenaam, met een zee die op zijn warmst is en met veel minder mensen.

Het voorjaar: april en mei zitten op 14,0 en 17,2 graden, met elf regendagen. Dat is de beste periode voor de vogels, want dan trekken de steltlopers door.

Het najaar: november is met 99 millimeter en 15,6 regendagen de natste maand van het jaar, en december en oktober volgen daar vlak achter.

De winter: januari blijft op 7,5 graden overdag. Vriezen doet het zelden, want de zee houdt de kou tegen, maar het waait er hard.

Wat de cijfers niet vertellen: de wind. Aan deze kust staat vrijwel altijd wind, en op de open stranden bij Cayeux en Fort-Mahon is dat het bepalende element. Dat is de reden dat er zoveel strandzeilen en vliegeren wordt.

Wat het voor het zwemmen betekent: het Kanaal is hier koud, ook in augustus. Een pak is voor kinderen die lang in het water willen geen overbodige luxe.

Met kinderen

Deze streek werkt beter met kinderen dan het klinkt, mits je niet op zonnig strandweer rekent.

Het strand: de open kust bij Fort-Mahon en Quend heeft brede zandstranden met duinen erachter, en bij laag water een enorme vlakte om te rennen.

De zeehonden: met een verrekijker vanaf de dijk bij Le Hourdel, of met een gids.

Het stoomtreintje: rondom de baai, en voor kinderen die iets met treinen hebben het hoogtepunt van de week.

Strandzeilen: aan deze kust een echte sport, met scholen die het vanaf ongeveer acht jaar aanbieden. Op een winderige dag is dat beter dan een zwembad.

De vogelhut: het reservaat in de duinen heeft vaste routes met hutten, en met een verrekijker is dat ook voor kinderen leuk.

Het achterland: er zijn dierenparken en avonturenparken op rijafstand.

Wat je meeneemt: windjacks, laarzen en een vlieger. En regenkleding, want het weer draait hier snel. Een huisje met een droogruimte of een overdekt terras is met kinderen goud waard.

Wat je moet weten: een zwembad op het park is hier geen luxe maar de terugvaloptie voor een grijze dag.

Eten en drinken

De keuken hier is Picardisch, en dat betekent stevig, boterig en met veel uit de baai.

Wat er uit het water komt: mosselen, coquilles in het seizoen, en zeekraal die op de kwelders van de baai groeit.

Wat er van de kwelders komt: agneau de pré-salé, lam dat op de zilte weiden bij de baai heeft gegraasd. Dat heeft een beschermde herkomstaanduiding en het is de specialiteit van de streek.

Wat de klassieker is: ficelle picarde, een pannenkoek gevuld met ham en champignons, met room overgoten en in de oven gegratineerd.

De taart: de gâteau battu, een hoog luchtig brioche-achtig gebak dat als een tulband uit de vorm komt.

Wat je drinkt: cider en bier, want dit is geen wijnstreek. In Noord-Frankrijk zijn de bieren van het type bière de garde.

Waar je zit: op de kade van Saint-Valery, of in Le Crotoy aan de haven.

Wat je moet weten over de tijden: Franse restaurants serveren tussen twaalf en twee en daarna pas weer vanaf zeven uur. Daarbuiten kom je hooguit aan een broodje. En veel zaken hebben buiten het seizoen twee sluitingsdagen.

Rijden en bereikbaarheid

Dit is een van de kortste ritten naar de Franse kust vanuit Nederland, en dat is het grootste argument.

De rit: reken op ongeveer vijf uur vanuit het midden van Nederland, iets minder vanuit het zuiden. De laatste honderd kilometer gaat over gewone wegen.

De route: via Antwerpen, Gent en Rijsel, en dan de A16 langs de kust naar het zuiden. De Franse snelwegen zijn tolwegen, dus reken daar iets voor.

Wat je nodig hebt: een Crit'Air-milieusticker als je Franse steden in wilt of over bepaalde wegen rijdt. Bestel die vooraf online bij de officiële instantie, want hij komt per post en dat duurt.

Wat je moet weten over de baai: er is geen brug over de monding. Van Saint-Valery naar Le Crotoy is het over de weg ongeveer een half uur, terwijl het hemelsbreed drie kilometer is.

Parkeren: in de dorpen is het in het hoogseizoen krap en deels betaald. Bij de natuurgebieden en de zeehondenpunten zijn parkeerplaatsen die op mooie dagen vol staan.

Het openbaar vervoer: er is een station in Abbeville met verbindingen naar Parijs en Amiens, en het historische treintje verbindt de baaidorpen. Voor de rest heb je een auto nodig.

Wat het ter plaatse kost: dit is een van de betaalbaardere Franse kuststreken, zeker vergeleken met Normandië en Bretagne.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vraagt voordat je boekt: of het zwembad verwarmd is en open in jouw periode, of het park jaarrond draait, hoe ver het is naar een strand met branding, en of er toeristenbelasting bij komt.

Wat je meeneemt: een verrekijker, laarzen, windjacks en de tijtabel op je telefoon.

Wat je vooraf regelt: de Crit'Air-sticker, en een begeleide baaioversteek als je die wilt doen, want die zijn in het seizoen snel vol.

Wat de eerlijke nadelen zijn: bij laag water is er in de baai geen zee te zien en geen zwemwater. Het Kanaal is koud, ook in augustus. Het waait er vrijwel altijd en het weer is wisselvallig, met elf tot twaalf regendagen per zomermaand. Buiten het seizoen is een groot deel van de horeca en de attracties dicht. En Abbeville, de grootste plaats, is niet mooi.

Wat daar tegenover staat: je bent er in vijf uur, je zit aan de grootste zeehondenkolonie van Frankrijk, in een baai die twee keer per dag van gedaante verandert, met een stoomtreintje eromheen en de kathedraal van Amiens op drie kwartier. Aan de kade van Saint-Valery staat de plek waar in september 1066 zevenhonderd schepen naar Engeland vertrokken. Voor een week buiten het hoogseizoen, met vogels, wind en wandelen als hoofdactiviteit, is dat een sterke en goedkope keuze.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.