Vakantiehuis huren in Allgäu

Wat je moet weten over Allgäu

Het Allgäu ligt in het zuidwesten van Beieren, tegen Oostenrijk aan, waar het Alpenvoorland overgaat in de bergen.

Wat het is: een landschap van groene weiden met koeien, dalen met houten huizen, en daarachter de Allgäuer Alpen met toppen tot boven de tweeduizend meter. Het is de streek van de kaas, de kuurplaatsen en de sprookjeskastelen.

Het weer hoort bij een dalligging op ongeveer zevenhonderdvijftig meter. Juli en augustus komen allebei op 22,5 graden, juni op 21,2 en september op 18,2. Januari blijft overdag op 3,9 graden en zakt 's nachts naar min 4,9.

Wat je vooraf moet weten: het regent hier veel. Elke maand van het jaar krijgt meer dan honderd millimeter, mei komt op ruim tweehonderd bij 20,3 regendagen, en in juli en augustus is het zeventien dagen per maand. Daar staat een apart hoofdstuk over verderop, want dat cijfer bepaalt hoe je je week inricht.

Wat er te kiezen valt: een vakantiepark met chalets aan een berghelling, een vakantiehuis in een dorp, een appartement bij een boer, of een vakantiewoning met balkon en uitzicht. Er staan op dit moment ongeveer 5.154 adressen in ons actuele aanbod voor deze streek.

Wat de kracht is: een vakantie in de bergen op zeven uur rijden vanaf de Nederlandse grens, met een prijsniveau dat een stuk onder dat van Oostenrijk en Zwitserland ligt.

Wat een vakantiepark in het Allgäu is

De Duitse invulling van het woord wijkt af van de Nederlandse, en dat verschil bepaalt of je krijgt wat je verwacht.

Wat je hier vindt: een Ferienpark of Feriendorf, meestal een cluster chalets of appartementen tegen een helling, met een receptie die een deel van de dag open is, een binnenbad, een sauna en soms een restaurant.

Wat je hier meestal niet vindt: een overdekte tropische zwemwereld met glijbanen, animatie de hele dag door of een supermarkt op het terrein. Het accent ligt op wandelen, wellness en uitzicht.

Waar ze staan: rond Oberstaufen, Bad Hindelang, Wertach, Pfronten en in de dalen bij Füssen.

Wat er naast staat: honderden boerderijen die een appartement of een heel huis verhuren, wat in Beieren een uitgewerkt systeem is met eigen keurmerken. Dat is de goedkoopste categorie en met kinderen vaak leuker dan een park.

Wat je nakijkt voor je boekt: op welke hoogte het adres ligt, hoe steil de toegangsweg is bij sneeuw, of het zwembad in jouw periode open is en op welke uren, en of de sauna textielvrij is, want dat is hier de norm.

Wat er los bij komt: de Kurtaxe per persoon per overnachting, ter plaatse te betalen. Daar krijg je een gastenkaart voor, en die geeft in veel Allgäuer gemeenten korting op liften en baden en soms gratis busvervoer. Vraag ernaar bij aankomst.

Wie geen park wil, kan hier makkelijk een vrijstaand vakantiehuisje huren aan de rand van een dorp; zo'n huisje is in dit gebied goedkoper dan hetzelfde in Tirol, een half uur verderop.

Neuschwanstein staat sinds 2025 op de werelderfgoedlijst

Aan de oostrand van het Allgäu staat het bekendste kasteel van Duitsland, en het heeft sinds kort een officiële status.

Wat er gebeurde: op 12 juli 2025 heeft het UNESCO-comité de koninklijke paleizen van Ludwig II op de werelderfgoedlijst gezet. Het gaat om vier plekken samen: Neuschwanstein, Herrenchiemsee, Linderhof en het Königshaus am Schachen.

Waarom het die status kreeg: niet alleen om het uiterlijk. De jury waardeerde de combinatie van theatrale romantiek met de techniek van de negentiende eeuw, want in deze gebouwen zaten voor die tijd geavanceerde installaties.

Waar het staat: bij Schwangau, dat in ons aanbod zit, met het gele Hohenschwangau ertegenover in hetzelfde dal.

Wat je moet weten voor je gaat: het kasteel trekt ruim anderhalf miljoen bezoekers per jaar. Je komt er alleen binnen met een tijdslot dat je vooraf online koopt, en in het hoogseizoen zijn die dagen van tevoren weg. Ter plaatse een kaartje halen werkt niet.

Wat de rondleiding is: een vast rondje van een halfuur door de afgewerkte vertrekken. Het kasteel is nooit voltooid, dus een groot deel staat leeg.

Wat het mooiste uitzicht is: vanaf de Marienbrücke, een brug over de kloof achter het kasteel. Die is periodiek gesloten voor onderhoud, dus kijk dat na.

Wat je zonder kaartje kunt doen: het dal, de twee meren en de wandeling omhoog zijn vrij toegankelijk, en het beeld vanaf de overkant heb je ook zonder binnen te zijn geweest.

De Breitachklamm

Bij Oberstdorf ligt een kloof die het bezoeken waard is, ook als je verder niets met wandelen hebt.

Wat het is: de Breitachklamm, waar de rivier de Breitach zich door het gesteente heeft gezaagd. De kloof is ruim honderdvijftig meter diep en tweeënhalve kilometer lang, en geldt als de diepste rotskloof van Midden-Europa.

Wat je er doet: je loopt over een aangelegd pad langs en soms boven het water, met de wanden aan beide kanten steil boven je. Er komen ongeveer driehonderdduizend mensen per jaar doorheen.

Wat de moeite is: het geluid. In een nauwe kloof met stromend water is dat overweldigend, en dat is precies waarom mensen ervoor terugkomen.

Wanneer je moet gaan: de kloof is het hele jaar open, met een sluiting in het late najaar voor onderhoud. In de winter hangen er ijskegels aan de wanden, en dat is een compleet ander beeld.

Wat je meeneemt: schoenen met grip, want het pad is nat, en een jas, want het is er koud en er valt water van boven.

Wat er verder in Oberstdorf is: dat is de zuidelijkste gemeente van Duitsland, met kabelbanen naar het Nebelhorn en het Fellhorn, de skischansen, en een dalkom die door zes dalen wordt gevoed.

Wat je nog meer aan water hebt: de Sturmannshöhle bij Obermaiselstein, en de watervallen bij Bad Hindelang.

De dorpen in ons aanbod

De streek valt uiteen in twee delen die anders aanvoelen, en het aanbod is over allebei verdeeld.

Het Oberallgäu, in het zuidwesten: Oberstdorf, Sonthofen, Bad Hindelang, Obermaiselstein, Oberstaufen en Wertach. Dit is de kant met de hoogste bergen, de meeste liften en de meeste sneeuw.

Het Ostallgäu, richting Beieren: Füssen, Pfronten, Schwangau, Hopferau, Osterreinen en Rieden am Forggensee. Lager, met meren, en met de kastelen om de hoek.

Het Westallgäu: Isny en Wangen, in het glooiende voorland, met vakwerkstadjes en zonder hooggebergte.

Wat het verschil betekent: in het Oberallgäu sta je binnen tien minuten aan een kabelbaan, in het Ostallgäu binnen tien minuten aan een meer.

Wat de meren zijn: de Forggensee bij Füssen, een stuwmeer dat in de winter wordt afgelaten en dan een vlakte is, en de Alpsee en de Hopfensee, die wel het hele jaar water houden.

Wat Füssen is: een stadje met een ommuurd centrum, een klooster en een burcht, en het eindpunt van de Romantische Straße.

Wat je afweegt: wil je hooggebergte en liften, dan het Oberallgäu. Wil je kastelen, meren en iets minder hoogteverschil, dan het Ostallgäu. Wil je rust en lage prijzen, dan het Westallgäu.

Waarom het hier zo veel regent

Dit is het cijfer waar je bij deze bestemming rekening mee moet houden, en het is geen meetfout.

Wat de cijfers zeggen: mei komt op ruim tweehonderd millimeter bij 20,3 regendagen, juni op 174 bij 19,1, augustus op 183 bij 17,4 en juli op 161 bij 17,1. Zelfs de droogste maand, oktober, haalt nog 116 millimeter.

Waarom dat zo is: het Allgäu ligt aan de noordrand van de Alpen. Vochtige lucht die vanuit het noordwesten aankomt, loopt hier tegen de eerste bergketen op, wordt gedwongen te stijgen en regent uit. Dat heet stuwingsregen, en het maakt het Alpenvoorland tot een van de natste hoeken van Duitsland.

Wat je daarvan merkt: het is er groen. De weiden waarvoor deze streek bekendstaat en de melk waarvan de kaas wordt gemaakt, bestaan bij de gratie van die regen.

Wat het praktisch betekent: reken in een week van zeven dagen op drie tot vier dagen met neerslag. Vaak zijn dat buien en geen dagen aan één stuk, maar plannen doe je hier per ochtend en niet per week.

Wat je daarom nakijkt bij het boeken: of er een binnenbad of een sauna op het adres is. In deze streek is dat geen extraatje maar het verschil tussen een goede en een lange week.

Wat het beste seizoen is: september en oktober zijn met 15,3 en 13,3 regendagen de droogste maanden van het warme halfjaar, en dan is het bovendien helder en leeg.

En wat er tegenover staat: na een bui is de lucht hier schoongewassen en zie je de hele bergketen. Dat is precies het beeld waarvoor mensen komen.

Wandelen en de bergen

Dit is de hoofdactiviteit, en het net is uitstekend uitgewerkt.

Wat er ligt: honderden kilometers gemarkeerd pad, met borden bij elke splitsing die de looptijd in minuten geven en de moeilijkheid met kleuren aangeven.

Wat de kabelbanen doen: vanaf Oberstdorf, Bad Hindelang, Pfronten en een reeks andere dorpen brengen liften je omhoog, zodat je alleen hoeft af te dalen. Met de gastenkaart is dat in sommige gemeenten goedkoper.

Wat de bekendste tochten zijn: het Nebelhorn met uitzicht over honderden Alpentoppen, de Hochgrat bij Oberstaufen, en de Alpe-routes waar je bij een berghut kunt eten.

Wat een Alpe is: een berghut met vee, waar in de zomer wordt gemolken en waar je kaas, karnemelk en een broodje krijgt. Dat is hier geen toeristische constructie maar een werkend bedrijf.

Wat de zware routes zijn: de Heilbronner Weg, een hooggebergteroute over de kammen, en de klettersteige. Die vragen ervaring en uitrusting.

Wat er voor korte benen is: dalwandelingen langs de beken, de kloven, en rondjes om de meren in het Ostallgäu.

Wat je meeneemt: schoenen met profiel, laagjes en een regenjas. Boven de duizend meter slaat het weer snel om, en dat is met die neerslagcijfers geen theorie.

Winter in het Allgäu

De winter is hier een volwaardig seizoen, en het aanbod is anders dan in de Alpen verderop.

Wat er is: skigebieden bij Oberstdorf met het Fellhorn en het Nebelhorn, bij Bad Hindelang, Balderschwang en Pfronten. Reken op middelgrote gebieden, niet op de kilometers van Tirol of Zwitserland.

Wat het voordeel is: het is aanzienlijk goedkoper, en het is met kinderen die leren skiën overzichtelijker.

Wat de sneeuwzekerheid is: boven de duizend meter ligt bijna elke winter genoeg, en de hoogste delen bij Oberstdorf zijn betrouwbaar. De dorpen in het Ostallgäu op achthonderd meter kunnen in een zachte winter groen blijven.

Waar het gebied in uitblinkt: langlaufen. Er ligt een uitgebreid net van loipes door de dalen, veel ervan geprepareerd en vrij toegankelijk.

Wat er verder is: rodelen, winterwandelen over geprepareerde paden en sneeuwschoenwandelen.

Wat er in Oberstdorf gebeurt: de skischansen, met het vierschansentoernooi rond de jaarwisseling. In die week is er in de wijde omtrek geen bed te krijgen.

Wat je nakijkt: de hoogte van je adres, en hoe steil de laatste weg is. Winterbanden zijn in Duitsland bij winterse omstandigheden verplicht en hier geen formaliteit.

De kaas en het eten

Het Allgäu is in Duitsland vooral bekend als zuivelstreek, en dat proef je overal.

Wat de basis is: de weiden. Door de neerslag groeit hier gras waar veel bergstreken alleen rots hebben, en dat maakt van deze streek een van de belangrijkste melkgebieden van het land.

De kazen: Allgäuer Emmentaler en Allgäuer Bergkäse hebben allebei een beschermde herkomstaanduiding. Bergkäse is de stevige, lang gerijpte variant en wordt op de Alpen zelf gemaakt.

Waar je hem koopt: bij de Sennereien in de dorpen en bij de berghutten, vaak rechtstreeks van de maker.

Wat er op de kaart staat: Kässpatzen, een schotel van deegwaar met gesmolten bergkaas en gebakken uien, en verder Allgäuer Bergkäsesuppe en stevig vleesgerecht.

Wat er te drinken is: bier uit de plaatselijke brouwerijen, en in de kuurplaatsen ook alcoholvrije kuurdranken.

Wat de kuurcultuur toevoegt: Oberstaufen is bekend om een specifieke vastenkuur, en meerdere plaatsen in de streek voeren de beschermde titel Kneippkurort of Luftkurort.

Wat je moet weten over de tijden: keukens sluiten vroeg, vaak al om negen uur, en veel zaken hebben een Ruhetag. Boodschappen doe je in Sonthofen, Oberstdorf of Füssen, want in de kleine dorpen is de winkel vaak weg.

Met kinderen

Deze streek is voor gezinnen goed uitgerust, en het meeste is buiten.

De kloven: de Breitachklamm en de kleinere kloven zijn met kinderen vanaf een jaar of vier goed te doen, mits ze aan de hand blijven.

De zomerrodelbanen: er liggen er meerdere bij de skidorpen, en die draaien de hele zomer.

De kastelen: Neuschwanstein en Hohenschwangau, en verder een reeks burchtruïnes waar je gratis rondloopt.

De meren: de Alpsee en de Hopfensee met strandbaden, en de Forggensee met rondvaartboten.

De boerderij: een appartement bij een boer, waar kinderen mee mogen naar de stal. In Beieren is dat een uitgewerkt en betaalbaar aanbod.

De kabelbanen: omhoog met de lift en te voet naar beneden, met een berghut halverwege.

Wat je meeneemt: regenkleding en laarzen, want daar kom je met deze cijfers niet onderuit, en een rugzak.

Wat je nakijkt: een binnenbad op het adres of in het dorp, want dat is hier de terugvaloptie en die heb je nodig.

Rijden en kosten

Het Allgäu ligt verder dan de meeste Duitse vakantiestreken, en dat is het belangrijkste nadeel.

De rit: ongeveer zeven tot achtenhalf uur vanaf de Nederlandse grens, achthonderd tot negenhonderd kilometer.

De route: via Keulen, Frankfurt, Stuttgart en Ulm, of via Zwitserland richting Bregenz. Voor Duitsland heb je geen vignet nodig; kies je de route door Oostenrijk of Zwitserland, dan wel.

Wat je onderweg moet weten: de A7 en de A8 bij Ulm en Stuttgart lopen op vrijdag en zaterdag in de vakantieperiodes vast. Vertrek vroeg of rij doordeweeks. Met kinderen is die rit in één ruk lang; halverwege overnachten, ergens rond Frankfurt of Würzburg, maakt van de heenreis een halve dag in plaats van een hele.

Wat het ter plaatse kost: dit is goedkoper dan Oostenrijk en aanzienlijk goedkoper dan Zwitserland, en de skipassen en liftkaarten liggen daar ver onder.

Wanneer het duur en vol is: de Duitse zomervakantie, de kerstvakantie, de wintersportweken in februari en de week van het vierschansentoernooi.

Wat er bij de huurprijs komt: eindschoonmaak, bedlinnen en de Kurtaxe.

Wat de gastenkaart waard is: in een deel van de Allgäuer gemeenten geeft die gratis of goedkoop busvervoer en korting op de bergbanen en de baden. Vraag ernaar, want hij wordt niet altijd uit zichzelf gegeven.

En de grens: Oostenrijk begint hier aan het eind van het dal, en het Kleinwalsertal is vanuit Duitsland zelfs alleen via Oberstdorf bereikbaar.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vraagt voordat je boekt: de hoogte van het adres, of er een binnenbad of sauna is en wanneer het open is, hoe steil de toegangsweg is bij sneeuw, en of de gastenkaart gratis vervoer geeft.

Wat je vooraf regelt: het tijdslot voor Neuschwanstein als je daarheen wilt, want ter plaatse kopen werkt niet.

Wat je meeneemt: regenkleding, stevige schoenen, laagjes en contant geld voor de berghutten, want die nemen lang niet allemaal een pinpas aan.

Wat de eerlijke nadelen zijn: het regent hier veel, elke maand meer dan honderd millimeter en in de zomer zeventien tot twintig dagen per maand. De zomertemperatuur blijft rond de tweeëntwintig graden steken. Er is geen zwemwater van betekenis behalve de meren in het Ostallgäu. Het is zeven tot achtenhalf uur rijden. En rond Neuschwanstein en Oberstdorf is het in het hoogseizoen echt vol.

Wat daar tegenover staat: echte bergen op één dag rijden, met kabelbanen, kloven en berghutten waar nog gemolken wordt, tegen een prijs die onder het Oostenrijkse niveau ligt. Er staat een kasteel dat sinds juli 2025 op de werelderfgoedlijst staat, de diepste rotskloof van Midden-Europa ligt er twintig minuten vandaan, en na elke bui zie je de hele keten liggen. Voor een wandelweek met kinderen en een binnenbad achter de hand is dat een sterke combinatie, mits je de regen inplant in plaats van erop te hopen dat hij uitblijft.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.