Vakantiepark huren in Saarland

Wat je moet weten over Saarland

Het Saarland ligt in het zuidwesten van Duitsland, tegen Frankrijk en Luxemburg aan, en is na de stadstaten de kleinste deelstaat van het land.

Wat het is: een streek van beboste heuvels, riviervalleien en oude industrie, met ongeveer een miljoen inwoners. Het vakantieaanbod zit in het noorden, in het Hochwald en rond de meren, en niet in het verstedelijkte zuiden.

Waarom mensen hier zoeken: een vakantie hier is goedkoop, het ligt op ongeveer vijf uur rijden vanaf de Nederlandse grens, en het is een van de rustigste Duitse streken.

Het weer hoort bij heuvelland op vierhonderd meter. Augustus komt op 23,5 graden bij 13,3 regendagen, juli op 22,9 bij 12,0, juni op 22,1 bij 13,2 en september op 19,7 bij 11,1, de droogste maand van het warme halfjaar. Van oktober tot en met februari valt er elke maand ruim honderd millimeter, en januari blijft op 4,3 graden.

Wat er te kiezen valt: een vakantiepark met bungalows aan een meer, een vrijstaand vakantiehuis aan de bosrand, een appartement in een Gasthof, of een vakantiewoning op een boerderij. Er staan op dit moment ongeveer 2.177 adressen in ons actuele aanbod voor deze deelstaat.

Wat je hier niet vindt: bergen, een zee of een grote attractie. Wat je wel vindt: een rivierbocht die het symbool van de streek is, meren om in te zwemmen, en een geschiedenis die anders loopt dan die van de rest van Duitsland.

Wat een vakantiepark hier is

Het aanbod zit geconcentreerd rond een paar plekken, en dat maakt de keuze overzichtelijk.

Waar ze staan: rond de meren in het noorden, bij Nohfelden en Losheim, en verder verspreid in het Hochwald bij Sankt Wendel, Oberthal en Weiskirchen.

Wat je krijgt: terreinen met vrijstaande bungalows of chalets aan of vlak bij het water, met een receptie, een speeltuin, en bij de grotere een binnenbad en een wellnessafdeling.

Wat er verder is: het grootste terrein van de deelstaat ligt aan de Bostalsee bij Nohfelden, waar het water direct aan het park grenst. Dat is de plek waar de meeste Nederlandse gasten terechtkomen.

Wat de tweede categorie is: losse vakantiehuizen en appartementen bij particulieren in de dorpen, en boerderijen die verhuren. Zo'n vakantiehuisje huren is kleiner, goedkoper en persoonlijker.

Wat je nakijkt voor je boekt: of het zwembad in jouw periode open is en op welke uren, hoe het huisje in de winter verwarmd wordt, en of er Kurtaxe per persoon per overnachting bij komt.

Wat je verder nakijkt: hoe ver het is naar een supermarkt, want in de dorpen in het Hochwald is dat lang niet altijd om de hoek.

Overnachten kan hier het hele jaar door, en voor één losse overnachting op de route naar Zuid-Frankrijk of Zwitserland ligt deze deelstaat precies goed.

De Saarschleife

Als het Saarland één beeld heeft, is dit het, en het is de moeite waard om er de moeite voor te doen.

Wat het is: een lus van de rivier de Saar bij Mettlach, waar het water in een bijna volledige bocht om een beboste heuvelrug draait, met steile hellingen aan beide kanten.

Waar je hem ziet: vanaf het uitzichtpunt Cloef, hoog boven de bocht, dat je met de auto tot vlakbij kunt bereiken en waarvandaan je het complete beeld hebt.

Wat er sinds enkele jaren bij hoort: een boomkroonpad dat vanaf het bos naar een uitkijktoren loopt, met een oplopende spiraal en uitzicht over de lus.

Wat je er verder doet: wandelen. Er lopen paden langs de rivier en over de rug, met een steile klim aan de kant van de bocht.

Wat je op het water kunt: er varen rondvaartboten op de Saar, en je kunt kanoën.

Wat er in Mettlach zelf is: het hoofdkantoor en de fabriek van een bekend keramiekmerk, met een museum en een fabrieksverkoop, in een voormalige abdij aan de rivier.

Wat je moet weten: het uitzichtpunt is op mooie weekenden druk, en de parkeerplaats is dan vol. Ga vroeg of tegen de avond, want dan valt het licht ook beter.

De deelstaat die pas in 1957 Duits werd

De geschiedenis van dit gebiedje loopt anders dan die van de rest van Duitsland, en je merkt er nog steeds iets van.

Wat er na de oorlog gebeurde: het Saargebied kwam onder Frans bestuur en werd economisch aan Frankrijk gekoppeld, met de Franse frank als munt en een eigen douanegrens richting Duitsland.

Wat er in 1955 gebeurde: er kwam een referendum over het zogeheten Europastatuut, een plan om het Saarland een Europese status te geven. Op 23 oktober 1955 wees ruim negentig procent van de Saarlanders dat plan af, wat werd gelezen als een keuze voor hereniging met Duitsland.

Wat er daarna volgde: Frankrijk en West-Duitsland sloten op 27 oktober 1956 het Saarverdrag, en op 1 januari 1957 werd het Saarland een Duitse deelstaat.

Wat er nog niet klaar was: de economische aansluiting. Pas in 1959 verdween de Franse frank en kwam de D-mark ervoor in de plaats.

Wat je ervan merkt: de Franse invloed zit in de keuken, in de tweetaligheid en in de nauwe banden met Lotharingen. Frankrijk begint hier letterlijk aan het eind van het dorp.

Wat er nog meer bijzonder is: het Saarland heeft een eigen taalbeleid gevoerd om het Frans op scholen te versterken, en dat is voor een Duitse deelstaat uitzonderlijk.

Wat dat voor jou betekent: je kunt hier op één dag in drie landen zijn, en Luxemburg en Metz liggen allebei op een uur.

De Völklinger Hütte

Het bekendste gebouw van de deelstaat is geen kerk of kasteel maar een ijzerfabriek.

Wat het is: de Völklinger Hütte, een compleet bewaard gebleven ijzerwerk uit de hoogtijdagen van de industrie, met hoogovens, gaskoelers, ertsbunkers en kilometers pijpleiding.

Wanneer het stopte: de ruwijzerproductie werd in 1986 stilgelegd, en het complex is daarna niet gesloopt maar in zijn geheel bewaard.

Wat de status is: sinds 1994 staat het op de werelderfgoedlijst, als een van de eerste industriële monumenten uit die periode die die erkenning kreeg.

Wat je er doet: je loopt door het complex heen, over de looppaden tussen de installaties, en je kunt tot boven op de hoogovens klimmen. Er lopen ook tentoonstellingen in de hallen.

Waarom het werkt met kinderen: het is enorm, roestig en indrukwekkend, en er is niets afgeschermd achter glas.

Wat je moet weten: het ligt in het verstedelijkte zuiden van de deelstaat, ongeveer drie kwartier vanaf de vakantiegebieden in het noorden, en je bent er een halve tot hele dag zoet.

Wat er verder aan industrieel erfgoed is: oude mijnschachten en een bezoekbare steenkolenmijn, want dit was tot in de jaren negentig een van de belangrijkste mijnstreken van Duitsland.

De meren en het water

In een deelstaat zonder zee en zonder bergmeren zijn de aangelegde meren het middelpunt van de zomer.

De Bostalsee: het grootste meer van de streek, bij Nohfelden, met strandbaden, een zeilschool, een rondje van ongeveer zeven kilometer eromheen en het grootste vakantiepark van de deelstaat aan de oever.

De Losheimer Stausee: kleiner, met een strandbad, een speeltuin en een klein treintje in de omgeving.

Wat er verder is: stuwmeren in de zijdalen, en de Saar zelf, waarop je kunt kanoën en varen.

Wat je moet weten over zwemmen: bij de aangewezen strandbaden mag het en is er toezicht in het seizoen. Bij de andere wateren verschilt het per meer, en een deel is drinkwaterbekken waar zwemmen verboden is. Kijk het na voor het meer bij jouw huis.

Wat het water doet: dit zijn ondiepe binnenwateren die in juli en augustus goed op temperatuur komen, en die in juni en september fris zijn.

Wat er aan voorzieningen is: bij de grotere meren een kiosk, verhuur van boten en supboards, en een campingterrein.

Wat je meeneemt: waterschoenen, want de bodem is bij de meeste meren niet overal zacht.

Wandelen: waar deze streek in uitblinkt

Het Saarland heeft voor zijn omvang een opvallend goed uitgewerkt wandelaanbod.

Wat er ligt: de Saar-Hunsrück-Steig, een lange route van ruim vierhonderd kilometer die van Perl via het Saarland naar de Hunsrück loopt, in etappes van ongeveer twintig kilometer.

Wat de korte versies zijn: de Traumschleifen, rondwandelingen van vijf tot vijftien kilometer die als lussen aan de lange route hangen. Er zijn er tientallen, en ze zijn uitstekend bewegwijzerd.

Wat je onderweg ziet: beukenbossen, rotspartijen, dalen met beken en op sommige routes uitzicht tot in Luxemburg en Frankrijk.

Wat de bekendste is: de lus rond de Saarschleife, met een klim en een uitzicht dat elke Duitse wandelgids haalt.

Wat er verder ligt: de Bliesgau in het zuidoosten, een biosfeerreservaat met orchideeënweiden en boomgaarden, wat een compleet ander landschap is dan het bos in het noorden.

Wat er voor fietsers is: de Saar-Radweg langs de rivier, vlak en grotendeels op eigen tracé, met aansluiting op de Moezel en op Luxemburg.

Wat je meeneemt: regenkleding, want van oktober tot februari valt hier elke maand ruim honderd millimeter.

Eten en drinken

De keuken hier is Duits met een Franse ondertoon, en dat is geen marketing maar geschiedenis.

Wat de klassieker is: Dibbelabbes, een geraspte aardappelschotel met prei en gedroogd vlees, langzaam gebakken in een gietijzeren pan.

Wat er verder op de kaart staat: Schwenker, varkensnek die op een draaiende grill boven houtvuur wordt gebakken. Dat is hier geen gerecht maar een gebeurtenis, met een eigen woord voor de man die aan de grill staat.

Wat de Franse kant doet: er wordt in deze deelstaat opvallend goed en Frans georiënteerd gekookt, met een dichtheid aan goede restaurants die voor een streek van dit formaat uitzonderlijk is.

Wat je drinkt: bier uit de eigen brouwerijen, en wijn van de Moezel en de Saar, want de Saar heeft een eigen wijngebied met steile leisteenhellingen.

Waar je zit: in de Gasthöfe in de dorpen, waar de prijzen laag zijn, en in Saarbrücken voor iets stedelijkers.

Wat je moet weten over de tijden: keukens sluiten vroeg en veel zaken hebben een Ruhetag. In kleine dorpen is er soms maar één restaurant.

Waar je boodschappen doet: in Sankt Wendel, Merzig of Losheim, want in de kleinere kernen is de winkel vaak verdwenen. En op zondag is alles dicht.

Het weer per maand

Deze cijfers komen van het Hochwald in het noorden, op ongeveer vierhonderd meter, waar het aanbod staat. In het Saardal en in het zuiden is het een paar graden warmer.

De zomer: augustus komt op 23,5 graden bij 13,3 regendagen, juli op 22,9 bij 12,0 en juni op 22,1 bij 13,2. Juli is daarmee de droogste zomermaand.

September: 19,7 graden bij 11,1 regendagen, en daarmee de droogste maand van het warme halfjaar. Voor wandelen is dat de beste maand van het jaar.

Het najaar: oktober komt op 14,5 graden maar met 124 millimeter, en november op 8,2 met 116 millimeter. Dat is nat.

De winter: december en januari zijn met ruim honderdtwintig millimeter per maand de natste van het jaar, en januari blijft overdag op 4,3 graden. Sneeuw komt in het Hochwald voor maar blijft zelden lang liggen.

Het voorjaar: april is met 71 millimeter en 12,0 regendagen de droogste maand van het jaar. Samen met mei en september is dat de aangenaamste periode.

Wat de cijfers je vertellen: dit is een natte streek, met een uitgesproken nat winterhalfjaar. Dat verklaart het bos en de beken, en het betekent dat je buiten de zomer altijd regenkleding meeneemt.

Wat er niet in staat: op de hoogtes hangt in het najaar vaak mist in de dalen terwijl je boven in de zon staat.

De grens en de buren

De kracht van deze bestemming is dat je binnen een uur in drie landen kunt zijn.

Luxemburg: de grens ligt in het westen, en de stad Luxemburg is op ongeveer een uur. De kazematten, het ravijn en de bovenstad zijn een dag waard.

Frankrijk: Metz ligt op ongeveer een uur, met een kathedraal met een van de grootste oppervlakten gebrandschilderd glas van Europa en een groot museum in een opvallend modern gebouw.

Wat er verder in Frankrijk ligt: de Vogezen op anderhalf uur, en de Elzas op twee.

Trier: net over de grens van de deelstaat, in Rijnland-Palts, op drie kwartier. De oudste stad van Duitsland, met Romeinse poorten, thermen en een amfitheater.

De Moezel: begint bij Trier en loopt naar het noorden, met de steile wijngaarden en de dorpen aan het water.

Wat je moet weten voor Frankrijk en Luxemburg: voor Frankrijk heb je een milieusticker nodig als je de steden in wilt. In Luxemburg is de benzine goedkoper, en dat is de reden dat half Duitsland daar tankt.

Wat handig is: de afstanden zijn klein. Je kunt hier 's ochtends in Duitsland wandelen, tussen de middag in Luxemburg lunchen en 's avonds in Frankrijk eten.

Rijden en kosten

Dit is een goedkope en makkelijk bereikbare bestemming, en dat zijn de twee belangrijkste argumenten.

De rit: ongeveer vijf uur vanaf het midden van Nederland, iets minder vanuit het zuiden. Via Keulen en Koblenz, of via de Eifel.

Wat je nodig hebt: geen vignet en geen tol voor Duitsland. Wel een milieusticker als je Saarbrücken of Trier in wilt, en een Franse sticker als je de grens over gaat.

Wat de wegen doen: de A1 en de A620 ontsluiten de streek goed, en vanaf de afrit is het meestal nog een kwartier over landwegen.

Wat het ter plaatse kost: dit is een van de goedkoopste vakantiestreken van Duitsland, met huurprijzen, boodschappen en restaurants onder het Duitse gemiddelde.

Wanneer het duurder is: de Duitse schoolvakanties en de lange weekenden rond Hemelvaart en Pinksteren.

Wat er bij de huurprijs komt: eindschoonmaak, bedlinnen en de Kurtaxe. Tel die drie erbij op voordat je vergelijkt.

Wat handig is: de gastenkaart. In een deel van de gemeenten geeft die korting op de strandbaden, de musea en soms op het openbaar vervoer. Vraag ernaar bij aankomst, want hij wordt niet altijd uit zichzelf gegeven.

Praktisch, en de eerlijke nadelen

Wat je vraagt voordat je boekt: of het zwembad in jouw periode open is, hoe het huisje verwarmd wordt, hoe ver het is naar een supermarkt en of er een gastenkaart bij zit.

Wat je meeneemt: regenkleding en stevige schoenen, waterschoenen voor de meren, en contant geld voor de dorpszaken.

Wat je moet weten over de rust: dit is geen bestemming met uitgaansleven. Na tien uur is het stil, en dat is voor de meeste gasten het punt.

Wat de eerlijke nadelen zijn: het regent hier veel, met vier maanden achtereen ruim honderd millimeter. Er is geen zee, geen berg en geen grote attractie, en het zuiden van de deelstaat is verstedelijkt en industrieel. De meren zijn aangelegd en klein, en het water is buiten juli en augustus fris. Zonder auto kom je nergens. En het is er buiten het seizoen echt stil, met horeca die dan beperkt open is.

Wat daar tegenover staat: je bent er in vijf uur, je betaalt minder dan in vrijwel elke andere Duitse vakantiestreek, en je hebt een van de best bewegwijzerde wandelnetten van het land voor de deur. Er ligt een rivierbocht die tot de mooiste van Duitsland hoort, een ijzerwerk op de werelderfgoedlijst waar je boven op de hoogovens mag staan, en drie landen binnen een uur rijden. Voor een week wandelen zonder lange rit en zonder hoge rekening is dat een sterke ruil.

Samengesteld uit ons actuele woningaanbod, OpenStreetMap, Wikipedia en Wikivoyage (CC BY-SA) en Open-Meteo-klimaatdata.